لیلی و مجنون...همون رضا و شیرین

X

لیلی و مجنون...همون رضا و شیرین

فقط خودم و خودت...تنهای تنها


	درباره وبلاگ می نویسم آری من می نویسم از عشق برایت حرف می زنم تا تو باور کنی چقدر دوستت دارم عشق را معنا می کنم تا تو بفهمی معنای عشق من تویی من زندگی میکنم تا تو بدانی برای تو زنده ام ای تمام زندگیم دوستت دارم سلام از این که از وبلاگ دیدن کردید مرسی و نظر یادتون نره. منوی اصلی صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو مطالب عناوین مطالب وبلاگ پیوندهای روزانه سايت عشق خوي آرشیو پیوندهای روزانه آرشیو مطالب هفته سوم تیر 1385 هفته دوم خرداد 1385 هفته سوم فروردین 1385 هفته چهارم اسفند 1384 هفته سوم اسفند 1384 هفته دوم اسفند 1384 آرشيو پیوندها گل پسر دات کام داریوش رضوان عشق و محبت رضا سيد علي پور رضا و شیرین ایران مرسي تك توپ دختر سنگ دل وبلاگ و عکس خودم آموزش کامپیوتر و شعر عاشقانه RSS Powered By BLOGFA.COM

سلام از دلي خسته دلي تنها دلي اکنده از غمها

دلي نادان ولي تره از باران گهي مرده گهي زنده

گهي از زندگي خسته

گهي با يار گهي بي يار گهي خندان

گهي ديوانه چون مستان

شب ها از فکر تو نمي تونم بخوابم
اين فکر را نمي تونم از سرم بيرون کنم
شب ها از عشق تو نمي تونم بخوابم
اين عشقو نمي تونم از سرم بيرون کنم
چه کار کنم که به تو نمي تونم برسم ؟
جدايي جدايي امان از جدايي
هر دل از درد مي ميره واي از جدايي
شب ها از دوري تو دراز و طولاني است
نمي دونم که شب ها به کجا پناه ببرم
شبها به درد من زخم زده اند
شبها به درد من زخم زده اند
جدايي جدايي امان از جدايي
هر دل از درد مي ميره واي از جدايي

|+| نوشته شده توسط شیرین و رضا در پنجشنبه یازدهم اسفند 1384 |


	نقاش خیال شايد آنروز كه نقاش خيال روي پيشاني ما نقش كابوس زمان را مي ريخت رنگ مهتاب نبود رنگ شب بود و سكوت كه گره هاي ترك خورده ي عشق روي تابوت زمان نقش شدند نتوانستم من باز كنم چون مرا در قفس ديگري از عشق بيانداخت به دام و تو آزاد و رها در تپش پنجره ها غرق شدي رنگ تقصير نداشت دست خلاق هنر مند جهان قصه ي ما را با هم روي يك بوم كشيد چندروزي است كه تنهابه تومي انديشم ازخودم غافلم امابه تومي انديشم شب كه مهتاب درايينه من مي رقصد مي نشينم به تماشابه تومي انديشم چيستي؟خواب وخيالي؟سفري؟خاطره اي؟كه دراين خلوت شبها به تومي انديشم \|+\| نوشته شده توسط شیرین و رضا در چهارشنبه دهم اسفند 1384 \|


	اگر كسي را دوست داري؟ شکسپير : اگر كسي را دوست داري رهايش كن سوي تو برگشت از آن توست و اگر برنگشت از اول براي تو نبوده دانشجوي زيست شناسي : اگر کسي را دوست داري ، به حال خود رهايش کن ... او تکامل خواهد يافت دانشجوي آمار : اگر کسي را دوست داري ، به حال خود رهايش کن ... اگر دوستت داشته باشد ، احتمال برگشتنش زياد است و اگر نه احتمال ايجاد يک رابطه مجدد غير ممکن است دانشجوي فيزيک : اگر کسي را دوست داري ، به حال خود رهايش کن ...اگر برگشت ، به خاطر قانون جاذبه است و اگر نه يا اصطکاک بيشتر از انرژي بوده و يا زاويه برخورد ميان دو شيء با زاويه صحيح هماهنگ نبوده است دانشجوي حسابداري : اگر کسي را دوست داري ، به حال خود رهايش کن ... اگر برگشت ، رسيد انبار صادر کن و اگر نه ، برايش اعلاميه بدهکار بفرست دانشجوي رياضي : اگر کسي را دوست داري ، به حال خود رهايش کن ... اگر برگشت ، طبق قانون 2=1+1 عمل کرده و اگر نه از در عدد صفر ضربش کن دانشجوي کامپيوتر : اگر کسي را دوست داري ، به حال خود رهايش کن ... اگر برگشت ، از دستور کپي - پيست استفاده کن و اگر نه بهتر است که ديليت اش کني دانشجوي خوشبين : اگر کسي را دوست داري ، به حال خود رهايش کن... نگران نباش بر مي گردد دانشجوي عجول : اگر کسي را دوست داري ، به حال خود رهايش کن ... اگر در مدت زماني معين بر نگشت فراموشش کن دانشجوي شکاک : اگر کسي را دوست داري ، به حال خود رهايش کن ...اگر برگشت ، از او بپرس " چرا " ؟ دانشجوي صبور : اگر کسي را دوست داري ، به حال خود رهايش کن ...اگر برنگشت ، منتظرش بمان تا برگردد دانشجوي شوخ طبع : اگر کسي را دوست داري ، به حال خود رهايش کن ...اگر برگشت ، باز هم به حال خود رهايش کن ، اين کار را مرتب تکرار کن بچه كه بودم فقط بلد بودم تا 10 بشمرم نهايت هر چيزي همين 10 تا بود از بابا بستني كه ميخواستم 10 تا ميخواستم مامانمو 10 تا دوست داشتم ...خلاصه ته دنيا همين 10 تابود و اين 10 تا خيلي قشنگ بود.و حالا نميدونم ته دنيا چقدره؟ نهايت دوست داشتن چنتاست؟ انگار خيلي هم حريص تر شدم.10 تا بستني هم كفافمو نميده!!! اما ميخوام بگم دوستت دارم.....ميدوني چقدر؟ به اندازه همون ۱۰ تایه بچگی \|+\| نوشته شده توسط شیرین و رضا در دوشنبه هشتم اسفند 1384 \|